Kikushidarezakura znalazała się wśród wiśni zasadzonych wzdłuż rzeki Arakawa w pobliżu Tokio na przełomie XIX i XX wieku. Zobaczył ją i opisał japoński botanik Miyoshi Manabu w 1922 roku. The Flower Association of Japan (1982r.) skasyfikowało tę wiśnię jako odmianę hodowlaną (kultywar) japońskiej wiśni górskiej. „Kiku-zakura” („wiśnia chryzantema”) sugeruje wiśnię o kwiatach przypominających chryzantemy. Słowo to (kiku) pojawiło się w japońskiej piosence Sakuragawa („The Cherry River”), datowanej na 1675 rok, a później pośród nazw wiśni sadzonych na początku XIX wieku w nieistniejącym już ogrodzie Yokuon-en w Tokio. Słowo “shidare” w nazwie odnosi się do charakteru “płaczącego” wiśni.

Kiku-shidare to niewielkie drzewo (1,5-1,8m) z gałęziami wyginającymi się od pnia w łuk . Kwiaty Kikushidarezakura są duże i purpurowe (purpurowo-szkarłatne) a liczba płatków wynosi od 50 do 100. Kikushidarezakura jest drzewkiem  wiśni japońskiej często sadzonym w parkach i ogrodach.